Koçarlı
Osmanlı İmparatorluğunun son zamanlarında bucak olan Koçarlı belediyelik iken Cumhuriyet İdaresinde yürürlüğe giren 1580 sayılı Kanun gereğince belediye kurulması için aranan nüfus şartı ve Koçarlı?nın o günkü nüfusunun da 2000?in altında olması nedeniyle bucak merkezi köy olmuş ve 1946 yılına kadar köy olarak kalmıştır.

1 Nisan 1946 yılında ilçe olmuş ve belediye teşkilatı kurulmuştur.
İlçenin yüzölçümü 471 Km2 olup, rakımı 60 m.dir.

2000 Yılı Nüfus Sayımı sonuçlarına göre 37 167 kişi yaşayan ilçede 3 bağlı belediye ve 44 köy bulunmaktadır.

Koçarlı ilçesi, ilin en eski yerleşim yerlerinden biri olup, özellikle pamuk ve zeytin ilçe ekonomisinin temelini teşkil eder. Hayvancılık, incir, kestane ve sera çiçeği yetiştiriciliği de gelişmiştir. Ayrıca tarım alet ve makineleri, salamurhane, zeytinyağı fabrikaları ile ekonomisine önemli ölçüde katkıda bulunmaktadır. Orman köylerindeki halkın geçim kaynağı çam fıstığıdır. Bunun yanında pamuk, buğday, arpa, mısır, sebze, zeytin ve çeşitli meyveler ilçenin ekonomisini oluşturmaktadır

Köşk
İlçe 18 Mayıs - 20 Mayıs 1990 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 3644 ve 3647 sayılı Kanunla kurulmuş olup, 26.08.1991 tarihinde faaliyetine başlamıştır. İlçe merkezi Aydın - Denizli karayolu üzerinde kurulmuş olup, Köşk adını 1653 yılında meydana gelen deprem nedeniyle almıştır. Halk buna istinaden ?Göçük? ismini vermiş daha sonraları ?Göçük?e olan benzerliğinden dolayı ?Köşk? adına dönüşmüştür.

İlçenin alanı 188 Km2 olup, 2000 Yılı Nüfus Sayımı sonuçlarına göre 25 321 kişi yaşayan ilçede 1 bağlı belediye ve 24 köy bulunmaktadır.

İlçe ekonomik yönden Türkiye standartlarındadır. İlçe merkezi ve ova köylerinde narenciye, pamuk, mısır, yüksek köylerde incir, zeytin ve kestane üretilmektedir. Bu ürünler iç ve dış piyasaya pazarlanmaktadır.
 
 

Kuşadası
M.Ö. V. yüzyıl başlarında Perslerin egemenliğinde olan şehir, M.Ö. 64 yılında Romalılar?ın ve daha sonra ?Scalanova?(Yeni İskele) adını vermişlerdir. 1413 yılında I. Mehmet Çelebi zamanında Osmanlılar tarafından zapt edilmiş ve içinde pek çok kuş yuvası bulunan Güvercinada?ya izafeten adına Kuşadası denmiştir.

1865 yılında ilçe olan Kuşadası?nın şehir merkezi, şimdiki merkezin 4 Km. doğusunda Andız Kulesi mevkiinde olduğu burada bulunan kale duvarları bize bunun doğruluğunu göstermektedir. İlçenin idari yönetimi 1957 yılına kadar İzmir iline bağlı iken, bu tarihte yapılan bir değişiklikle Aydın iline bağlanmıştır.

İlçenin alanı 264 Km2 olup, 2000 Yılı Nüfus Sayımı sonuçlarına göre 65 765 kişi yaşayan ilçede 3 bağlı belediye ve 6 köy bulunmaktadır.

İlçe, tarım ve turizm gelirlerine sahip ekonomik bakımdan şanslı bir özelliğe sahiptir. Kışın 70 000 olan nüfus yazın bir milyona varmaktadır. Ülke döviz gelirlerinin yaklaşık % 10?u ilçede elde edilmektedir. Artan turizm potansiyeli yanında tarım ve hayvancılık faaliyetleri özellikle köylerde büyük oranda devam etmektedir.

Kuyucak

Kuyucak?ın Anadolu Selçukluları tarafından kurulduğunu söyleyebiliriz. Oğuz Boyları 24 Boy halinde ilçeye yerleştirilmiştir. Yerleşim birimleri bu boylardan çoğalarak bugünkü duruma gelmiştir. İlçenin adı; içme suyu, kullanma suyu olmadığından, yeraltı kuyusu çok olduğundan, önceleri ?KUYUSUÇOK? diye anılmış, sonra da ?KUYUCAK? adını almıştır.

Kuyucak ilçesi Denizli ve Manisa illeri ile komşudur. 1953 yılında ilçe olmuştur. Yüzölçümü 465 Km2 dir. 2000 Yılı Nüfus Sayımı sonuçlarına göre 31 094 kişi yaşayan ilçede 6 bağlı belediye ve 23 köy bulunmaktadır.

İlçede tarım ve hayvancılık gelişmiş durumdadır. Sanayisi gelişememiştir, sadece küçük meslek kuruluşları vardır.

Çay ve kaynak suları ile 5.135 dekar alan sulanmakta 87.433 dekarda kuru ziraat yapılmaktadır. Sulanabilen alanlarda ara ürün olarak pamuk, mısır, hububat, yem bitkileri ve bağ-bahçe tarımı yapılmakta, sulamayan alanlarda zeytin yetiştirilmektedir.

Nazilli


Nazilli 1831 yılında ilçe olmuştur. Bağlılık yönünden bir değişiklik olmamıştır. Nazilli?nin isminin nereden geldiği konusunda değişik rivayetler vardır.

Bunlardan önemlileri:
Nazilli, Dereköy yakınlarında Nazlu ismindeki Türk boylarından bir oymak beyi tarafından kurulmuştur. Kurduğu kentte o günlerin geleneklerine göre kendi ismi Nazlu?yu vermiş, zamanla Nazlu Naz İli, daha sonra da Nazilli olarak anılmıştır.

Hammer ve Evliya Çelebi gibi tarihçiler ise güzel ve Nazlı kızları olduğu kadar şehrin güzelliğini, nazlılığını bu kızlara benzeterek Nazilli adının buradan kaynaklandığını ileri sürmüşlerdir.

İlçe alanı 664 Km2 olup, 2000 Yılı Nüfus Sayımı sonuçlarına göre 145 963 kişi yaşayan ilçede 4 bağlı belediye ve 59 köy bulunmaktadır.

İlçenin 100 000?i aşan merkez nüfusu ve yakın çevresinde bulunan Yenipazar, Sultanhisar, Bozdoğan, Buharkent, Kuyucak ve Karacasu ilçeleri ile birlikte geniş bir bölgenin merkezi olma özelliğini taşıması, halen Sümerbank Basma Sanayi Fabrikası, Köytaş Tekstil Fabrikası, Selkim Selüloz ve Kimya Sanayi A.Ş.,Jantsa Jant Sanayi A.Ş., Uğur Dondurma Makineleri Sanayi A.Ş. gibi büyük kapasiteli sanayi kuruluşlarının yanında çevrenin özellik arz eden zeytin, pamuk gibi tarım ürünlerinin işlenmesine dair değişik kapasitede bir çok sanayi tesisinin mevcut olması ilçeyi bir ticaret merkezi haline getirmektedir

Söke
Söke şehri XIII. Asrın sonlarında Türkler tarafından kurulmuştur. Kuruluştaki adı AKÇA şehridir. Sonraki asırlarda adı SÖKE olarak değişmiştir.1300 yılında Menteşe Bey Karya (Muğla) toprakları ile birlikte Balat ve Söke topraklarını da Bizans?tan alarak Türk damgasını bölgemize vurmuştur. Venediklilerin 1350 yılında Balat?ta bir konsolosluk ile temsil edildiğini görüyoruz.

XVIII. Yüzyıla kadar Balat Sancak merkezi iken, bu yüzyılın başında Sığla Sancak Merkezi Söke?ye taşınınca, bu Sancağa bağlı bir kaza merkezi olmuştur. Söke 1867 yılında ilçe olmuş ve önceleri İzmir İli?ne bağlı iken 1867 yılında Aydın İli?ne bağlanmıştır.

Söke, Aydın İli?nin yüzölçümü bakımından en büyük ilçesi olup, 1346 Km2?lik bir alana sahiptir.

2000 Yılı Nüfus Sayımı geçici sonuçlarına göre 137 739 kişi yaşayan ilçede 8 bağlı belediye ve 34 köy bulunmaktadır.

İlçe ekonomisi, yıllık gayri safi hasılasının % 70?ini sağlayan tarımsal üretim ile tarıma dayalı sanayi malları üretimine dayanmaktadır.
İlçede pamuk, hububat, mısır ve ayçiçeği ile diğer tarla bitkileri, zeytin, narenciye, incir ve diğer meyveler, sebze ve karpuz üretimi başta gelir.

İlçenin önemli sanayi kuruluşları arasında tekstil alanında faaliyet gösteren Söktaş, Mavi Ege, muhtelif çorap üreten Menderes Tekstil, gömlek üreten Ekenerler; Menderes, Tuntaşlar gibi 16 adet çırçır fabrikası; tarım Makineleri sanayiinde malları uluslararası pazarda aranılan Altınöz Tarım Makineleri , İlgi Ziraat Makineleri; klinker ve çimento üretiminde Batı Söke Çimento Sanayi; karo ve seramik üretiminde Yüksel Seramik; inşaat sektöründe Karakaşlar kum üretme fabrikası; gıda sektöründe Söke Değirmencilik gibi fabrikalardır.

Küçük sanayi siteleri ise çok ortaklı sanayi sitesi kooperatifleri şeklinde oluşmuştur. Halen faaliyette olan Söke Küçük Sanayi Sitesi Kooperatifi Türkiye çapında örnek bir kooperatiftir.
 
 

Sultanhisar
1958 yılına kadar Nazilli ilçesine bağlı bir bucak merkezi olan Sultanhisar, 1958 yılında ilçe olmuştur. Sultanhisar 1270 yılında Selçuklular tarafından kurulmuş yakın tarihimizin bir kültür merkezidir. 1425 yılında Osmanlı İmparatorluğu hakimiyeti altına girmiştir. Aydın Bey?in kızlarından Nilüfer Sultanın hisarıdır. Bu güzel şehir onun eseri olup, kasaba ismini böylece Sultanhisar olarak almıştır.

Yüzölçümü 267 Km2, ve rakımı 84 m?dir. 2000 Yılı Nüfus Sayımı sonuçlarına göre 22 795 kişi yaşayan ilçede 3 bağlı belediye ve 11 köy bulunmaktadır.

İlçede yetiştirilen belli başlı ürünler Akdeniz ve Ege Bölgelerinin özelliklerini taşıyan zeytin, incir, üzüm, narenciye ve pamuktur. İlçede Türkiye?de yetişen her türlü ürün yetiştirilmektedir.

İlçenin sanayisi tarıma dayalıdır. Bunlar zeytinyağı fabrikaları, pamuk çırçır fabrikaları, tarım ürünleri mumlama ve paketleme tesisi ve incir işletmeleridir. Bunlardan başka bir emaye, bir jant ve bir dişli fabrikası mevcuttur.
 
 
 

Birde Pamukören var bende oralıyımda