araya bir anda telefon sesi karıştı. Sıçrayarak uyandı telefona uzandı arayan???


(eee arayan kimdi?)

patronuydu

hangisinin kabus oluğunu bir an kestiremedi

bugün pazartesiyde ve o işe geç kalmıştı üstelik çok önemli bir toplantıya katılması gerekiyordu. Bu onun hiç yapmadığı bişeydi. Bütün bir haftasonunu ağlayarak saçma sapan rüyalar görerek ve içerek geçirmişti üstelik toplantıyada hazırlanmayı unutmuştu. Nasıl olmuştuta bu denli dağılabilmişti hatırladıkça gözleri tekrar doluyordu

banyosunu yapıp bir sade kahve içtikten sonra arabasına bindi trafik korkunçtu birden rüyasında gördüğü o sesi duymaya başladı

hemen radyoyu açtı çalan şarkı dahada acıttı içini. Pop müziğinin kraliçesi olan o kadın yine en güsel sözlerle buluşturup müziği şöyle diyordu???

Unut beni de her yalan gibi unut
O sevgiler ki yoktular onlar ümitlerimizdi
Ne ümitler yaşlandı gel zaman git zaman
Ayrıldığımızı unut yalnızlıklar zaten yalan
Unut beni de her yalan gibi unut

ve yola devam etti  tam işyerine vacaktıki

bir anda işe gitmek istemediğini düşündü ilk sapakdan geri döndü

Kısa bir süre sonra yıllardır yanında çalıştığı patronuna bunu yapamayacağını
aklından geçirdi ve vicdanının sesini dinleyerek,sert bir U dönüşü yapıp işyerinin
yolunu tuttu.
Patron onu kapıda karşıladı ve sordu:
   -Nerde kaldın evladım,seni çok merak ettik.
 O anda doğru karar verdiğine ve vicdanının sesine uyduğuna sevindi.
   -Sayın patronum.Diye başladı söze...