|
|
 |
« : 14 Ocak 2010, 12:30:42 » |
|
Mektepli Yârim / Küçük bir aşk hikâyesi- 9
Bölüm–9
Göndermiş olduğun mesajı aldım, bu benim için iyi bir teselli oldu. Biraz sonra otobüse bineceksin ve uzun yolculuğun başlayacak. İnşallah sağlıcakla evine varırsın otobüsten inince çağrını bekliyorum. Gelmeden yatmayacağım.
Çağrını aldım artık yatabilirim. Sende yorgunsundur: İyi geceler yavrum.
01.2006.Cuma/ gece yarısı
Saat 02/13
Teşekkür ederim binlerce teşekkür. Sesini duymak dahi üzerimdeki tüm olumsuzlukları alıp yok ediyor. Şimdi önümüzdeki haftayı bekliyorum sesini duyacağım günü saati dakikayı ve zamanı durduracağım. İşte o zaman her şey sen olacaksın. Sen her şeyin merkezi olacaksın.
17.01.2006.Çarşamba
Fazla beklememe gerek kalmadı ve beni aradın. Hala dikkatli yazmak zorunda olduğum için coşkumu da frenlemek zorunda kaldım seni yanı başımda görmeye bir hafta kaldı.
Mektepli Yârim
Senin sen olduğunu biliyorum,
Kimseye anlata masamda.
Uzaktasın ayrılığın,
Dayanılmaz oldu bana.
Uzattığım eli,
Tutsan da tutmasan da,
Bir gülüşün,
Bin gülüşüme değer oldu.
Bu can kurban sana.
Gideceksin dur diyemem.
Gücüm yetmez.
Seni sevdiğimi bilmende,
Yeter artar bana.
Ben seni tanıdım da Mekteplim.
Sen beni anlayabildin mi?
21.01.2006.Pazartesi
Öğleden sonra
Beklenen gün günlerdir gazetelerin yazdığı Sibirya soğukları İstanbul’un üzerine çöktü kaldı. Dışarıda inanılmaz bir kar yağışı var göz gözü görmüyor. Yüreğimde umutsuzluk. Seni iki defa aradım. Telefonunu uzun, uzun çaldırdım ama açmadın. Saatler ilerledikçe korkuyu daha yakından hissetmeye başladım Birden güvendiğim tüm kalelerin yerle bir olduğunu anladım.
En kötüsü de bir daha seni görememe korkusu. Bir korkum daha var beni yanlış anlaman. Hep bu noktada çaresiz kalıyorum. Bütün korkum seni kaybetmek. Sen bu duygunun adını ne koyarsan koy. Bilemem. Sen beni nasıl düşünüyorsan, ben senin için oyum. Korkularımı sen yarattın yine sen yok edeceksin. Dışarıda kar lapa, lapa yağıyor umurumda bile değil. Ben uzaklardaki Neva’yı, varamadığım, ulaşamadığım benim için çok önemli olan seni düşünüyorum.
23.01.2006.Salı
Sen geldin dünyam bir kere daha aydınlandı. Ve ben hastalandığımı unuttum. Beraber olduğumuz iki saatin nasıl geçtiğini anlayamadım. Çay faslı ise artık ikimizin arasında geleneksel bir şey oldu.
31.01.2006.Salı
İçimdeki Kadın
İçimdeki sensinde
İçindeki ben miyim?
Diyorsun ki mekteplim.
Benim yazdıklarım ipe sapa gelmez.
Yapma be güzelim, yapma be canım
Yazdıkların yemek tarifi de olsa,
İçimi ısıtır yakar kavurur.
Sen anlayamazsın.
Hani bir zamanlar demiştin,
Ben soğuk biriyim.
Ah be mekteplim.
Bu kadar alçak gönüllü olma.
Bir kerecik geç aynanın karşısına.
Benim gözlerimle bak kendine.
O zaman anlarsın nasıl bir kadın olduğunu.
O buz kalıbının içinde,
Nasıl bir ateş olduğunu.
Hala soruyorum kendime.
İçimdeki sensinde,
İçindeki ben miyim?
Eğer kendimi durduruyorsam,
Sana anlatamadığım içindir.
Bir de anlatabilsem.
Neler yazacağım.
Bilmek ister misin?
Ah be Mekteplim iyi ki varsın, iyi ki girdin hayatıma.
Senden ayrıldıktan bir buçuk saat sonra.
Bakalım beni nereye kadar şaşırtacaksın. Ben sana beylikdüzü’ndesin diye mesaj çekiyorum. Sen ise evden telefon ediyorsun. Beni yine mutlu ettin sağ ol Mekteplim. Beni kırmadın ve hemen geldin yanıma. Ben ise dışarıya baktıkça bu kız asla bu havada gelmez diyordum. Çıkıp geldin gelişinle sıcaklık ve huzur da geldi. Bu gece seni düşüneceğim. Ve seninle yatacağım.
Ve ben hep bekleyen taraf olacağım.
07.02.2006. Salı
Devamı var [/color]
|
